Biblioteka Narodowa
Projekt modernizacji wnętrz Biblioteki Narodowej w Warszawie – III Nagroda w międzynarodowym konkursie. Koncepcja redefiniuje przestrzeń modernistycznego gmachu w Parku Pole Mokotowskie, wprowadzając do monumentalnych wnętrz lekkość i naturalną dynamikę.
KONCEPCJA REINTERPRETUJE MODEL BIBLIOTEKI, ODCHODZĄC OD SZTYWNEGO PODZIAŁU NA ZAMKNIĘTE SALE NA RZECZ OTWARTEGO KRAJOBRAZU FUNKCJONALNEGO. PRZESTRZEŃ ZOSTAŁA ZORGANIZOWANA W FORMIE PŁYNNEGO UKŁADU, W KTÓRYM STREFY WYPOŻYCZEŃ, INTENSYWNEJ PRACY ORAZ RELAKSU PRZENIKAJĄ SIĘ WSPÓLNIE, TWORZĄC LOGICZNĄ CAŁOŚĆ.
Biblioteka jako
krajobraz wnętrza
PROJEKT WPROWADZA CZYTELNY PODZIAŁ NA STREFY GŁOŚNE I CICHE ORAZ WEWNĘTRZNE I ZEWNĘTRZNE, KTÓRYCH PUNKTEM ZWROTNYM JEST CENTRALNE ATRIUM Z ADAPTACYJNYM, ZAMYKANYM DACHEM. KLUCZOWE NARZĘDZIA ARCHITEKTONICZNE — KINETYCZNY SYSTEM SUFITOWY, ŚCIANY WERTYKALNE ORAZ IDENTYFIKACJA TYPOGRAFICZNA — NIE PEŁNIĄ FUNKCJI DEKORACYJNEJ, LECZ STANOWIĄ SYSTEM NAWIGACJI I PORZĄDKOWANIA PRZESTRZENI, UŁATWIAJĄC ORIENTACJĘ W MONUMENTALNEJ SKALI GMACHU.
Organizacja
przestrzeni
OD GŁOŚNYCH STREF WEJŚCIOWYCH I WYPOŻYCZEŃ, PO CAŁKOWICIE WYCISZONE ENKLAWY DO PRACY INDYWIDUALNEJ. TA FUNKCJONALNA PŁYNNOŚĆ ROZCIĄGA SIĘ RÓWNIEŻ NA RELACJĘ WNĘTRZA Z OTOCZENIEM.
Cisza jako jakość
przestrzeni
KLUCZOWYM ROZWIĄZANIEM JEST STWORZENIE GRADACJI MIĘDZY INTENSYWNYM ŻYCIEM WEWNĘTRZNYM A SPOKOJEM PATIÓW I OGRODU WODNEGO, CO POZWALA NA PŁYNNE PRZECHODZENIE MIĘDZY INTERAKCJĄ A IZOLACJĄ.
UŻYTKOWNIK SAMODZIELNIE DEFINIUJE POŻĄDANY STOPIEŃ INTYMNOŚCI – OD OTWARTYCH, GŁOŚNIEJSZYCH STREF SPOTKAŃ, PO CICHE ENKLAWY ZAMKNIĘTE W GŁĘBI CZYTELNI.
Chmury i litery
SYSTEM NAWIGACJI WNĘTRZA OPIERA SIĘ NA SYNERGII DWÓCH KOMPLEMENTARNYCH ROZWIĄZAŃ: MIĘKKIEJ STRUKTURY KINETYCZNEGO SUFITU ORAZ INTELIGENTNEJ ŚCIANY TYPOGRAFICZNEJ. KASKADOWE PASY TKANINY NIE TYLKO MODELUJĄ AKUSTYKĘ I ŚWIATŁO, ALE SWOIM RYTMEM PROWADZĄ UŻYTKOWNIKA PRZEZ KOLEJNE STREFY – OD GŁOŚNEGO ATRIUM Z RUCHOMYM DACHEM, PO WYCISZONE ENKLAWY CZYTELNI. WARSTWA INFORMACYJNA ZOSTAŁA ZINTEGROWANA Z ARCHITEKTURĄ W FORMIE ANALOGOWEJ „KRZYŻÓWKI” NA TLE ZIELENI WERTYKALNEJ. W ROZPROSZONYM GĄSZCZU LITER PODŚWIETLANE SĄ JEDYNIE TE, KTÓRE FORMUJĄ NAZWY POSZCZEGÓLNYCH DZIAŁÓW LUB FUNKCJI. W TEN SPOSÓB CZYSTA INFORMACJA PRZEISTACZA SIĘ W SUBTELNY DETAL ESTETYCZNY, KTÓRY INTUICYJNIE PORZĄDKUJE RUCH W DUŻEJ SKALI OBIEKTU, ELIMINUJĄC KONIECZNOŚĆ STOSOWANIA TRADYCYJNYCH TABLIC KIERUNKOWYCH.
Patio jako
wnętrze ogrodu
STRATEGIA BIOPHILIC DESIGN WPROWADZA ROŚLINNOŚĆ JAKO FUNDAMENTALNY KOMPONENT STRUKTURALNY, A NIE JEDYNIE ESTETYCZNY DODATEK. OGRODY WERTYKALNE DEFINIUJĄ RYTM CAŁEGO GMACHU, ŁAGODZĄC MONUMENTALNĄ SKALĘ BETONOWEGO WNĘTRZA I SŁUŻĄC JAKO NATURALNE ORIENTATORY PRZESTRZENNE. ZIELEŃ DZIAŁA TU JAK AKTYWNY FILTR – POPRAWIA PARAMETRY AKUSTYCZNE ORAZ WILGOTNOŚĆ POWIETRZA, POZWALAJĄC NA ODCZYTYWANIE KOLEJNYCH SEKCJI BIBLIOTEKI JAKO SPÓJNYCH ELEMENTÓW JEDNEGO, ZINTELIGENTYZOWANEGO KRAJOBRAZU.
KLUCZOWYM PUNKTEM TEGO KRAJOBRAZU SĄ WEWNĘTRZNE PATIA, KTÓRE PEŁNIĄ ROLĘ PRZESTRZENNYCH INTERPUNKCJI – MIEJSC „ODDECHU” MIĘDZY INTENSYWNYMI STREFAMI PRACY A CIĄGAMI KOMUNIKACYJNYMI. SZCZEGÓLNĄ ROLĘ ODGRYWA OGRÓD WODNY Z BASENEM I FONTANNAMI, KTÓRY STANOWI AKUSTYCZNĄ I TERMICZNĄ BAZĘ DLA STREFY RELAKSU. TO PRZESTRZENIE PRZEJŚCIOWE O CHARAKTERZE PUBLICZNYM, KTÓRE DZIĘKI BLISKOŚCI NATURY I WODY OFERUJĄ UŻYTKOWNIKOM POCZUCIE SPOKOJU I IZOLACJI OD ZGIEŁKU MIASTA, NIEZALEŻNIE OD ICH POŁOŻENIA W GŁĘBI BUDYNKU.U.
Recepcja jako
punkt orientacji
STREFA WEJŚCIOWA STANOWI SYNTEZĘ PUNKTU INFORMACYJNEGO I OTWARTEJ PRZESTRZENI AGORY. RECEPCJA ZOSTAŁA ZINTEGROWANA Z GEOMETRIĄ WNĘTRZA. TO TUTAJ ZNAJDUJE SIĘ RÓWNIEŻ ADAPTACYJNE ATRIUM Z RUCHOMYM DACHEM, KTÓRE ŁĄCZY STREFY WEWNĘTRZNE Z PARKIEM.
W BEZPOŚREDNIEJ RELACJI Z WEJŚCIEM ZAPROJEKTOWANO GŁOŚNĄ STREFĘ KSIĘGARNI I WYDARZEŃ. DZIAŁA ONA JAK KULTURALNY INTERFEJS BIBLIOTEKI, KTÓRY POPRZEZ SWÓJ OTWARTY CHARAKTER I KONTAKT Z OGRODEM WODNYM, NADAJE PLACÓWCE NOWOCZESNY WYMIAR SPOŁECZNY.